Αυτά τα νούμερα των εκτιμήσεων του ΔΝΤ, ακόμα και να βγούνε σωστά, λένε την δική τους ιστορία.
Αν υποθέσουμε ότι οι εκτιμήσεις βγαίνουν σωστές και έχουμε ανάπτυξη το 2012 αλλά με την ανεργία να φτάνει το 15% τι συμπέρασμα μπορούμε να βγάλουμε; Ποιοι θα επωφεληθούν από αυτήν την ανάπτυξη; Έχοντας πάντα στο νου ότι τα ποσοστά ανεργίας που αναφέρονται είναι τα καταγεγραμμένα ποσοστά ανεργίας, δεν περιλαμβάνουν αυτούς που κουράστηκαν να ανανεώνουν την κάρτα ανεργίας στον ΟΑΕΔ, τους νέους που δεν έχουν βγάλει κάρτα κτλ. Επίσης δεν αναφέρονται πουθενά τα ποσοστά υποαπασχόλησης, πόσοι είναι αυτοί που, ενώ δεν είναι άνεργοι, εργάζονται με συμβάσεις μερικής απασχόλησης και με ένα εισόδημα κάτω από τα όρια της φτώχειας; Τα ποσοστά αυτά θα ανέβουν μέσα στα επόμενα χρόνια δραματικά.
ΑΕΠ | 2010 | -4,50% |
2011 | -3,00% | |
2012 | 1,10% | |
Πληθωρισμός | 2010 | 4,70% |
2011 | 2,50% | |
2012 | 0,50% | |
Έλλειμμα | 2010 | -10,40% |
2011 | -8,20% | |
2012 | -7,10% | |
Ανεργία | 2010 | 12,50% |
2011 | 14,80% | |
2012 | 15,00% |
Το συμπέρασμα που μπορούμε να βγάλουμε είναι ότι ενώ το προϊόν – εισόδημα της χώρας θα αυξηθεί από αυτήν την αύξηση δεν θα επωφεληθούν οι Έλληνες πολίτες στην πλειονότητά τους αλλά κάποιοι λίγοι μεγάλο – επιχειρηματίες με τις σωστές διασυνδέσεις που κινούνται μέσα στο κύκλωμα που σακατεύει την χώρα μας. Αυτές οι επιχειρήσεις δεν χρειάζεται να είναι καν ελληνικές, πολλές ξένες επιχειρήσεις θα επωφεληθούν από την αύξηση αυτή του ΑΕΠ αλλά κανένας μικρομεσαίος πολίτης.
Για ακόμα μια φορά τα νούμερα αποκαλύπτουν το παραμύθι του νεοφιλελευθερισμού και των θεωριών που έφεραν την χώρα μας μέχρι εδώ. Μας ζαλίζουν εδώ και χρόνια για την ανάπτυξη που θα φέρει νέες θέσεις εργασίας και ευημερία στον λαό. Ήταν τόσο πειστικοί που οι περισσότεροι το έφαγαν το παραμύθι. Θα κάνουμε την χώρα μας πιο ελκυστική στα ξένα κεφάλαια, μας έλεγαν, αν προσελκύσουμε ξένα κεφάλαια θα έχουμε μεγάλη ανάπτυξη και θα ευημερήσουμε σαν χώρα.
Τι εννοούν με την έκφραση “ευημερία της χώρας”; Φυσικά όχι την ευημερία όλων των πολιτών της αλλά μιας ελίτ που κινείτε στα ανώτερα στρώματα της κοινωνίας μας και έχει συνδέσει το συμφέρον της με τα συμφέροντα κάποιων πολυεθνικών, μαζί ίσως και κάποια τσιράκια τους που κερδίζουν προσωρινά χαρούμενοι διότι αισθάνονται ότι αποτελούν μέρος του συστήματος. Αλλά δεν είναι μόνο ιδιοτελής η συμπεριφορά τους αλλά και ανόητοι (μην τους ονομάζουμε μόνο απατεώνες είναι και ανίκανοι καθώς και κοντόφθαλμοι).
Ζουν με την ψευδαίσθηση ότι θα συνεχίσουν να τους ευνοούν οι, παγκόσμιας δύναμης πολυεθνικές αλλά και τα πανίσχυρα λόμπι, όταν η χρησιμότητα τους θα έχει περάσει. Ή μπορεί να έχουν την ψευδαίσθηση ότι η χρησιμότητά τους δεν έχει ημερομηνία λήξης. Ή μπορεί και να θεωρούν ότι η οικονομική τους επιφάνεια θα τους προστατέψει. Όποια και να είναι η ψευδαίσθηση τους είναι μακράν γελασμένοι διότι μόλις λήξει η χρησιμότητα τους το παγκόσμιο σύστημα θα τους αποβάλλει ωσάν ανεπιθύμητα βάρη. Όσο για την συσσώρευση πλούτου την οποία τόσο επιθυμούν και στην οποία τόσο ελπίζουν δεν είναι παρά ένας αστεϊσμός, ένα ανέκδοτο αν θέλετε για να γελούν τα μεγάλα συμφέροντα.
Που πας ρε ψωριάρη με τις 3 και 60 σου μπροστά στους δισεκατομμυριούχους; Και να ήταν μόνο αυτό, το χρήμα που με τόσο πάθος μαζεύουν έχει την αξία που του δίνουν οι μεγάλοι, τα εκατομμύρια σήμερα, μπορεί αύριο να μην αγοράζουν ούτε κουλούρι. Έχουν συνδέσει, δυστυχώς για αυτούς, το χρήμα με την αξία των νομισμάτων ξεχνώντας ότι η πραγματική αξία βρίσκεται στα αντικείμενα που το χρήμα μπορεί να αγοράσει, εν ολίγοις στην πραγματική και όχι νομισματική οικονομία.
Το δε έλεγχο της πραγματικής οικονομίας παίρνουν στα χέρια τους οι μεγάλες πολυεθνικές, με τον έλεγχο των πρώτων υλών και των τροφίμων, στήνοντας έτσι το σκηνικό για την παγκόσμιο οικονομική δικτατορία.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου